Peter De Graef, die momenteel het vak ‘Intro Theaterschriftuur' geeft aan 1DK, heeft de Cultuurprijs voor Toneelliteratuur gewonnen.
Andere laureaten zie http://www.cultuurprijzen.be
Peter De Graef
‘Wat is de zin van het leven?' Een monoloog met die woorden beginnen, dat ruikt naar zelfoverschatting. Alleen een auteur met een zeer kronkelende fantasie komt ermee weg. Een kolfje naar de hand van Peter De Graef (Merksem, 1958). Een drietal zinnen verder in ‘Zoals de dingen gaan...' vraagt hij zich af: ‘Wat is de spijsvertering van een stoel?'. In zijn universum lopen levensvragen en absurditeiten hand in hand, als waren het bloedbroeders. De Graef durft de vragen te stellen die er toe doen, zonder die meteen weg te ironiseren.
De Graef zette zijn monoloog in 2008 zelf op de planken. Hij werd daarbij muzikaal begeleid door Bo Spaenc. ‘Zoals de dingen gaan...' is een monoloog over liefde, over berusting, over de onmogelijkheid om aan de eigen biografie te ontsnappen. De Graef neemt ons mee in zijn haast kinderlijke fantasiewereld, en haalt vervolgens snoeihard uit. ‘Zoals de dingen gaan...' wordt voortgestuwd door een wilde, onbegrensde fantasie, een baldadige humor en een kleur- en beeldrijke taal. De auteur durft met zijn eigen schriftuur experimenteren, maar verliest daarbij de uiteindelijke opvoering en het publiek nooit uit het oog.
Het indrukwekkende oeuvre van Peter De Graef drijft op een mix van ongebreidelde fantasie en doortimmerd vakmanschap. Hij blijft zoeken naar de perfecte symbiose tussen vorm en inhoud. Daarbij verleidt hij zijn lezers en kijkers tot een geestige, subversieve ontvankelijkheid voor het ondeugende. ‘Zoals de dingen gaan...' is een tekst die al bij de eerste lezing nieuwsgierig maakt naar een opvoering, en die tegelijk overeind blijft als een volwaardig literair eindresultaat. Die dubbele kwaliteit is slechts weinigen gegeven.